Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

01. Thijs Buit
02. Machiel Hopman
03. Geert Meijer
04. Helen Sieger
05. Hans van Herwijnen
06. Gradus Verhaaf
07. Ida Roekevisch
08. Johannes Meintjes
09. Jan Rozeboom
10. Jacques Krebbekx
11. Alfons Vermeir
12. Willem Paerels


'Panoramisch landschap', 1975
Olieverf op doek, 40 x 50 cm
Gesigneerd: r.o. 'gies cosyns 1975'
Gies Cosyns (1920-1997)

'Een onderwijzer, die beroepsschilder wordt, een kunstenaar die burgemeester speelt en rusteloos organiseert'. Zo staat het in de boeiende monografie 'Gies Cosyns, een lyricus van het landschap' uit 1981. Hij wordt 'de schilder van de Vlaamse Ardennen' genoemd en treedt hierbij 'in het voetspoor van grote schilders van de landschapskunst, zoals de gebroeders Paul, Jan en Herman van Limburg (15e eeuw), Pieter Brueghel de Oude (16e eeuw), Pieter Paul Rubens (17e eeuw), Meindert Hobbema (17e/18e eeuw), Albijn van de Abeele (19e eeuw) en Valerius de Saedeleer (20e eeuw)'.

Gies Cosyns wordt in Kwaremont geboren, waar zijn vader onderwijzer is. Ook hij wordt bevoegd onderwijzer en leraar lichamelijke opvoeding. Al op zijn 24ste vestigt hij zich echter als professioneel schilder in zijn geboortedorp, waar hij in 1950 het huis en atelier 'Uilennest’ betrekt. Veertien jaar later wordt hij burgemeester van die gemeente en dat blijft hij tot 1970. Waarom dat burgemeesterschap? 'Gelijk alle ongerepte natuur in de industriële samenleving wordt ook Kwaremont bedreigd door ruimtelijke (wan)ordening, wildbouw en verloedering.' Zijn missie is om zijn geliefde Vlaamse Ardennen 'gaaf te bewaren voor volgende generaties'. . Logisch dat zijn doeken pure liefdesverklaringen zijn aan 'het oude land van altijd'. Hij schildert vrijwel niets anders, behalve af en toe de onmetelijke zee.

In zijn landschappen komen geen personen voor. 'Ze zijn te klein en zouden verdwijnen in de mateloosheid van het vergezicht' en 'ze horen er niet echt in thuis. De dingen die er groeien zijn wel echt, zoals een boom die wast, krom of recht, hoog of breed, schraal of verstruikt'.

Gies Cosyns schildert bij voorkeur het voorjaar, de herfst of de winter. 'Dan zijn de bomen bladloos en vormen geen coulisse of scherm dat afsluit'. Zijn onderwerp verveelt hem nooit. 'Er zijn seizoenen en maanden, morgens en avonden, tijdelijke toevalligheden als regen en mist, sneeuw en nevel, de lange schemeringen van de herfst en de prille doorzichtigheden van de lente,' zo legt hij uit. Dat hij dit landschap intens liefheeft, proef je ook uit dit bekoorlijke schilderij.