Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

01. Thijs Buit
02. Machiel Hopman
03. Geert Meijer
04. Helen Sieger
05. Hans van Herwijnen
06. Gradus Verhaaf
07. Ida Roekevisch
08. Johannes Meintjes
09. Jan Rozeboom
10. Jacques Krebbekx
11. Alfons Vermeir
12. Willem Paerels


'Abstract'
Olieverf op board, 74 x 69 cm
Gesigneerd r.o.'hopman'
Machiel Hopman (1928-2001)

Jammer, dat we Machiel pas kort voor zijn overlijden hebben ontmoet, tijdens een van de exposities in zijn atelier-boerderij, even buiten Lochem. Later, bij een glas rode wijn, vertelt hij over zijn bewogen schildersleven, dat hem onder meer naar Parijs, New York en Zuid-Afrika heeft gevoerd.

In zijn geboortestad Den Haag studeerde hij aan de Academie voor Beeldende Kunsten en vertrok meteen daarna voor een jaar naar Parijs. In 1954 stapt hij op de boot naar Zuid-Afrika, waar hij 'abstracte composities maakt met een explosief kleurgebruik' en onder meer een eigen galerie opent, de Hopman Gallery in Johannesburg. Hij nodigt ook zwarte kunstenaars uit om er te exposeren, wat in die tijd van apartheid heel ongebruikelijk was. Geïnspireerd door de trotse, mystieke cultuur van de zwarte bevolking maakt hij indringende schilderijen onder de naam Nzama, die tot in Amerika en Nederland toe veel succes hebben. Ook de realiteit beeldt hij uit op grote doeken, maar hoe grauw en triest hij de verpauperde townships ook weergeeft, er is altijd een glimpje hoop op een betere toekomst te bespeuren, bijvoorbeeld door een lichte plek in een donkere wolkenhemel. Alles, ook de in warme, lichtere kleuren geschilderde abstracte composities, zoals het hier afgebeelde werk, schildert hij met zijn hart, en dat zie je en voel je.

Om de apartheidssfeer te ontlopen vertrekt hij in 1973 met vrouw en kinderen naar Nederland. Halverwege de negentiger jaren keert hij echter terug naar zijn lievelingsland, waar de mix van ruimte, vrijheid, warmte en landschappelijke schoonheid hem weer grijpt. Hij schildert met passie in een ongekende kleurintensiteit. Ook als zijn gezondheid te wensen overlaat en medisch onderzoek kanker uitwijst blijft hij schilderen. Tot zijn dood in 2001. Machiel Hopman weet door de grote zeggingskracht van zijn werk ons nog steeds te overtuigen en te ontroeren.