Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation
Lijnen

Een etage hoger, waar de conceptuele muurtekeningen van de Amerikaanse kunstenaar Soll Lewitt tentoongesteld zijn (7 maart 2012 tot 29 juli 2013), spelen lijnen opnieuw een grote rol. Mathematische lijnen en vlakken, uitgedacht door Lewitt (die in 2007 op 78-jarige leeftijd overleed) zijn met grote nauwgezetheid door tientallen jonge kunstenaars en academie-studenten op de muren aangebracht. Het maanden durende proces is gefilmd en misschien is dat nog wel inspirerender dan het uiteindelijke resultaat in de schoenendoosvormige zaal tussen twee 'kijkdozen' die een panoramazicht bieden op de stad.

  

Het boeiendste lijnenspel wordt uiteindelijk gevormd door het spectaculaire gebouw zelf dat, sinds de opening in mei 2010, de Franse stad Metz op de wereldkaart heeft gezet. Met name het golvende dak is een eyecatcher en door zijn constructie intrigerend complex. De Japanse architect Shigeru Ban heeft zich hiervoor laten inspireren door een Chinese hoed, die hij in Parijs vond. De houten spanten, verwerkt tot zeshoeken, lijken op het vlechtwerk van de rieten hoed. Ze worden overkoepeld door een ruim 8000 vierkante meter groot membraan van glasvezel met een zelfreinigende, transparante teflonlaag.

Het gebouw heeft een vloeroppervlak van 10.000 vierkante meter, waarvan de helft tentoonstellingsruimte is, verdeeld over drie expositiezalen. De bouw kostte ruim 60 miljoen euro en duurde zeven jaar. Centre Pompidou-Metz put, als dependance van het gelijknamige museum voor moderne kunst (uit de 20ste en 21ste eeuw) in Parijs, voor zijn exposities vooral uit de meer dan 60.000 werken tellende collectie van het moedermuseum.

Algehele conclusie na ons bezoek: een fascinerend gebouw, waarbij de grens tussen architectuur en kunst is uitgegumd. Het wil multifunctioneel zijn door naast tentoonstellingen ook onderdak te bieden aan opera, ballet, film en concert, maar als die er niet zijn verdrinkt de kassa in de enorme hal en is het jammer dat er geen grote sculpturen staan. De routing vergt enig intellect, en de bar annex eetcafé op de begane grond laat te wensen over; in het Groninger, het Drents en het Dordrechts museum eet je stukken beter . . .
Jammer is ook dat weersinvloeden de 'eyecatcher van Metz' hier en daar al hebben aangetast.
Zou de hoed kunnen wegwaaien? Of zou het museum instorten als je er zeven keer omheen loopt? We hebben dat – voor alle zekerheid – maar niet gedaan.

  

  

Meer info: www.centrepompidou-metz.fr