Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation
De permanente werken zijn eigenlijk belevingskunstwerken, die je moet ondergaan. Zoals 'Through the Wall' van de Chinese kunstenaar Song Dong (mijn favoriet). De 4,5 bij 9 meter lange installatie is aan de buitenkant opgebouwd uit kleurrijke deuren en kozijnen uit de zogeheten hutong in Peking (aan deze oude wijk heb ik bijzondere herinneringen). Loop je naar binnen dan beland je in een sprookje met boven, onder en opzij spiegels, die in kozijnen zijn gemonteerd en tientallen hanglampen in vrolijke kleuren. De wereld om je heen bestaat even niet meer.

Een ander hoogtepunt is 'Open Ended', een enorm doolhof van gepatineerd staal, een werk van de Amerikaan Richard Serra. Het gevaarte is 4 meter hoog, 18 meter lang en 7 meter breed en weegt 216 ton! Een belevenis als je er doorheen loopt en van bovenaf verbazingwekkend.

Nog een voorbeeld – en ik zou er meer kunnen noemen – is de 'Swimming Pool' van de Argentijn Leandro Erlich, die dit kunstwerk speciaal voor het museum heeft ontworpen. Van bovenaf is het net een gewoon zwembad, maar … je kunt ook onder het water lopen zonder nat te worden. Kijk je dan naar boven dan zie je door het water heen mensen, die aan de rand van het zwembad staan en naar beneden, naar jou kijken.

Er zijn ook tijdelijke tentoonstellingen. Tot en met 17 juni 2018 presenteert museum Voorlinden 'Stage of Being'. In zeven zalen staan, liggen en hangen 45 werken, variërend van olieverfschilderijen tot foto's, objecten en installaties. Ze inspireren tot nadenken over wie we zijn, over onze relatie tot anderen en hoe wij (willen) worden herinnerd als we er niet meer zijn. Het absolute hoogtepunt vind ik ‘Mass’ van de Brit Antony Gormley. Het werk, dat bestaat uit honderden dunnen roestvrij stalen staafjes, gaat over de menselijke maat in verhouding tot de wereld. Van dichtbij lijkt het een soort spinnenweb, een paar stappen naar achteren herken je duidelijk een mensfiguur.

Fascinerend is ook de levensechte, naakte vrouw in zaal vier, getiteld 'Dawn'. Het is een werk van de Amerikaan John DeAndrea. Alles aan haar is hyperrealistisch, van de teennagels tot de huidskleur op verschillende lichaamsdelen. Alleen aan het haar kon ik zien dat ze niet echt was. Haar observeren voelt ongemakkelijk, alsof je een voyeur bent, maar toch moet je naar haar kijken.

Het museum, gewijd aan moderne en hedendaagse kunst, is opgericht door Joop van Caldenborgh, eigenaar van chemieconcern Caldic. Een absolute aanrader. Jammer alleen dat de Museumjaarkaart niet geldig is.

Richard Serra Song Dong Antony Gormley