Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

01. Thijs Buit
02. Machiel Hopman
03. Geert Meijer
04. Helen Sieger
05. Hans van Herwijnen
06. Gradus Verhaaf
07. Ida Roekevisch
08. Johannes Meintjes
09. Jan Rozeboom
10. Jacques Krebbekx
11. Alfons Vermeir
12. Willem Paerels


'De verzoeking van Antonius'
Olieverf op doek, 60 x 90 cm
Gesigneerd r.o. 'h.v.d.velde'
Henri van de Velde (1896-1969)

'De verzoeking van Antonius' heeft talloze schilders geïntrigeerd en geïnspireerd. Hoe is het mogelijk dat iemand niet bezwijkt voor zoveel verrukkelijke verleidelijkheden en zich, door ascetisch te leven, geheel aan de bijbelse leer wijdt? In de 15e, 16e en 17e eeuw is dit thema door tientallen kunstenaars geschilderd onder wie Lucas van Leyden, Jeroen Bosch en Pieter Brueghel en in de 19e eeuw door bijvoorbeeld Paul Cézanne en Félicien Rops. Nog recenter zijn de magistrale werken van Salvador Dali (1946), Leonora Carrington (1947) en Sidney Nolan (1952), die alle in beroemde musea hangen.

Het hier afgebeelde schilderij van Henri van de Velde zit boordevol symboliek, die ons steeds opnieuw verrast. De maagdelijke onschuld wordt door als varkens vermomde duivels 'op een presenteerblaadje' aangeboden, maar kluizenaar en wonderdoener Antonius is niet te verleiden. Kalm houdt hij zijn handen gevouwen op de bijbel, die rust op een gloeiend rood (de kleur van gevaar) kleed. Het in staat zijn tot zoveel standvastigheid heeft de mensheid door de eeuwen heen bezig gehouden en danig gefrustreerd.

De in Amsterdam geboren Hendrik (Henri) van de Velde (niet te verwarren met Henry Clemens van de Velde, de Belgische architect/kunstenaar) wordt in de kunstlexicon van Pieter A. Scheen een bijzonder begaafd kunstenaar genoemd. Hij mag dan vandaag de dag enigszins vergeten zijn, rond 1940 geldt hij als een van de belangrijkste Nederlandse schilders. Zo hebben het Rijksmuseum in Amsterdam en het Singer museum in Laren werk van hem. Op jonge leeftijd krijgt Henri van de Velde les van H.M. Krabbé en later bekwaamt hij zich onder meer in Parijs en Florence in de traditionele fijnschilders technieken van de grote klassieke, Franse en Italiaanse kunstenaars. Ook verdiept hij zich in oude alchemistische recepturen om zelf verf te maken. Jarenlang is hij lid van verschillende Amsterdamse en Gooise kunstgenoot schappen. De niet onbemiddelde Van de Velde wordt ook wel een naïeve idealist genoemd, die elke moderne stroming in de schilderkunst verfoeit en zich er zelfs dusdanig tegen afzet, dat je kunt stellen dat hij een op Antonius geïnspireerde standvastigheid demonstreert, die maar weinig is begrepen. . .

Bij Actueel staan twee berichten over Henri van de Velde:
Essay: Het omstreden schilderij 'De nieuwe mensch'
Rijksmuseum ontdoet 'De nieuwe mensch' van nazi-etiket