Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

109. Helen Martina
110. Chris Soer
111. Ada Stel
112. F.A. Mooy
113. Nico van Rijn
114. Jack Jefferys
115. Laetitia de Haas
116. Willem van den Berg
117. Aris Knikker
118. Herman Bieling
119. János Bittenbinder
120. Cornelis Vreedenburgh


'Verborgen rust', 1984,
Aquarel, 29 x 49 cm,
Gesigneerd: r.o. 'm.a. piël' + l.o. titel
Marianne Blijdenstein (1943)

Een diepe rust straalt deze aquarel uit. Door de minimalistische weergave van een eenzame, in nevelen gehulde boerderij met op de voorgrond slechts wat wuivend riet, word je als het ware gestreeld door de stilte. Alle overbodigheden zijn weggelaten om precies die sfeer te treffen.

De kunstenares is Marianne Andrea Blijdenstein-Piël ('Marianne'), in 1943 in Amsterdam geboren, zes jaar later verhuisd naar Laren (NH) en vanaf 1958 woonachtig in Blaricum. Al jong blijkt haar tekentalent en ze volgt van 1957 tot 1961 de opleiding aan de Gooische Academie en tevens die aan het Charles Montagne Instituut in Amsterdam. Verder krijgt ze les van Henk J. Slijper en Kees Schrikker.

Makkelijk is haar jeugd niet. Ze neemt, vanwege een neurologische ziekte van haar moeder, al op 12-jarige leeftijd de zorg voor het gezin, dat uit vier kinderen bestaat, op zich. 'Toen Marianne 16 was (…) kon ze terecht op de modeacademie van 'Braam & Wibaut'. Drie jaar lang reed ze met haar vader mee naar Amsterdam en deed 's avonds de huishouding. Haar zusje zat intussen op de avondmulo, om overdag bij hun moeder te kunnen zijn', aldus Nora Holtrust in MSzien, jaargang 2006, nr.2.

Marianne is een vrouw van weinig woorden. Haar motto is: 'De schoonheid van het zien gaat aan woorden voorbij'. Ze maakt - vaak in opdracht - landschappen, portretten van met name kinderen en huisdieren en tekent woonhuizen en tuinen, vooral met waterverf, potlood en pastelkrijt. Ze is lid van de Modeltekenclub Hamdorff en de Gooise Aquarellistenkring. Haar eerste expositie, in 1975 in het Rosa Spierhuis, een verzorgingshuis voor bejaarde kunstenaars, is met de verkoop van 30 tekeningen een groot succes. Een jaar later verkoopt ze tijdens een tentoonstelling in het Singermuseum nog meer tekeningen. De exposities volgen elkaar daarna snel op: van het Gemeentehuis te Blaricum tot het Okura-hotel in Amsterdam en van de Keukenhof in Lisse tot het Akzo hoofdkantoor te Arnhem. Tot 2003 zijn het er meer dan zeventig. Tijdens die bij Wim en Fried Polman in Malden (1984) verwerven we deze aquarel. Waardering krijgt de kunstenares alom. Zo zijn in het boek 'Blaricum, Erfenis van Gooiers' (2001) dertig van haar aquarellen opgenomen.

Tragisch is, dat in de jaren negentig van de vorige eeuw bij Marianne MS-signalen worden vastgesteld, (enigszins) vergelijkbaar met die van haar moeder. . .