Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

73. Joseph Mous
74. Jacques Mels
75. P.N. van de Wall Perné
76. Liesbeth Rahder
77. Willy Sluiter
78. Fred Sieger
79. Ciano Siewert
80. Harrie Lenferink
81. F.A. van Oostveen
82. Willy Fleur
83. Anton Heyboer
84. Bart de Graaf


'Cafébezoekers', 1988
Olieverf op doek op paneel, 30 x 40 cm,
Gesigneerd: r.o. 'platero 88'
Mario Platero (1942-2002)

Talloze kunstenaars hebben het interieur of, zoals de Vlamingen zeggen, het binnengezicht van een café afgebeeld. Het is bij uitstek de plek waar na het werk of zomaar op een lege avond met vrienden of totaal onbekenden het wereldgebeuren, persoonlijke sores en voetbalsuccessen en –debâcles worden uitgewisseld. Een soort tweede huiskamer die eenzaamheid en nare gebeurtenissen voor even doen vergeten. Een van de weinige plekken ook waar sociale status onbelangrijk is: alle leeftijden, beroepen en lagen van de bevolking ontmoeten elkaar broederlijk of zusterlijk bij de tap. Die sociale stek is uiteraard een geweldige inspiratiebron voor kunstschilders.

Een van hen is de in 1942 in Montevideo (Uruguay) geboren en zestig jaar later in het Franse St. Maur overleden Mario Platero. Hij heeft tal van café's en bistro's geschilderd met als bijzonderheid dat er frequent de tango wordt gedanst. Ook buiten het café, op de kades in de havens, de stadspleinen of de terrassen zie je op zijn doeken mannen met snor en hoed in sjofele krijtstreepkostuums met passie de street tango dansen, de vrouwen hooggehakt en in strakke jurken met lange splitten.
Op een van zijn schilderijen (een olieverf op paneel van 27 bij 35 cm) staan een voor-zich-uit-starende man en vrouw in een obscure cafésfeer; het draagt de veelzeggende titel 'Le spleen du tango' ('de zwaarmoedigheid van de tango'). Het werk is in 1999 geëxposeerd in het kader van een door de Unesco georganiseerde tentoonstelling van werken van Latino-Amerikaanse en Caribische schilders. Bij het zien ervan speelt de melancholieke muziek van Astor Piazzolla spontaan door ons hoofd. Nee, al is hij vaak verhuisd, Platero verloochent zijn Zuid-Amerikaanse afkomst niet.

Volgens de Belgische kunstenaarsencyclopedie Piron heeft de schilder en gouagist geruime tijd in Brussel gewoond, waar hij onder meer in 1980 en 1982 heeft geëxposeerd met 'Les Arts en Europe'. Zijn oeuvre bestaat, naast caféinterieurs, met name uit stillevens, (zelf)portretten en Brusselse stadsgezichten. Dit in matte, donkere kleuren geschilderde olieverf uit 1988 roept de sfeer op van een toevallig aanwezig gezelschap eenlingen. De schemering valt, de stemming is nog afwachtend en de veelal op de rug geziene cafébezoekers laten hun gedachten raden.