Kunstaankopen, kunstbehoud, monografieën, exposities
Frans & Kapma Foundation

Galerij

Er is zoveel geweldige kunst! Kunst die gedachten laat dwalen, emoties oproept en
nieuwsgierig maakt naar de verhalen erachter.
Een kleine impressie van kunst die ons raakt!

Maak kennis met de kunstenaars, vertegenwoordigd in de FRANS & KAPMA COLLECTIE.

37. Johan Kiesewetter
38. Douwe Elias
39. Branko Lavaleije
40. Evert Musch
41. David Oyens
42. Joost Doornik
43. Ferdinand Boersma
44. Kees van Bohemen
45. Hilda Blom
46. Irène Battaille
47. Jan te Wierik
48. Harm Kamerlingh Onnes


'De eendenkooi',
Olieverf op doek, 46 x 36 cm,
Gesigneerd: l.o. 'jan zondag'
Jan Zondag (1891-1982)

Hoe komt een boerenzoon uit het Drentse Annen er toe om zijn omgeving met een Chinese 'touch' te schilderen? De lieflijke landschappen en dromerige dorpsgezichten, de hunebedden, meanderende beken en ook deze eendenkooi lijken door een fijnzinnig Aziatisch kunstenaar te zijn gepenseeld, maar de signatuur duidt ontegenzeglijk Jan Zondag als maker aan.

Al jong fascineren hem de Chinese houtsneden en landschappen, die hij in musea ziet. Er is zelfs gezegd dat hij een beetje op een Chinees lijkt. Niet ondenkbaar, want volgens lokale geruchten zou de familie Zondag afstammen van een Chinese matroos, die in de 17de eeuw in Drenthe verbleef. Hoe dan ook, zijn schilderijen krijgen door deze werkwijze poëtische diepgang.

Recensent Kasper Niehaus schrijft over een van de exposities bij Kunstzaal Van Lier in Amsterdam, dat Zondag 'met scheppende fantasie uit werkelijke landschappen visoenen heeft geschapen van een nieuwe wereld, van zijn wereld'. 'Zondags kunst is de uitdrukking van een verlangen (...). Boomen en bloemen versieren de wijde eenzaamheid (…). Ook de transparante, lichte kleuren zijner iriserende luchten, die hij met etherische ruimten laat zien, hebben iets geurigs; zij spelen in alle nuances van parlemoer'.

Jan Zondag is de oudste van zeven kinderen. Omdat hij goed kan tekenen en leren mag hij naar de Rijkskweekschool in Groningen. Hij schildert en tekent veel en vertoeft regelmatig in het museum. Met het diploma (hoofd)onderwijzer en de akte LO tekenen op zak, is hij achtereenvolgens werkzaam in Assen, Wageningen en Hilversum. Eind 1922 verwisselt hij zijn zekere bestaan van onderwijzer met een onzekere toekomst als beeldend kunstenaar. Hij vertrekt met vriendin Nellie naar Parijs, waar dochter Loekie wordt geboren. De zomers brengen ze in Kortenhoef en Vreeland door en de wintermaanden in Parijs of Zuid-Frankrijk. Vanaf 1933 exposeert Zondag succesvol bij vooraanstaande kunsthandels in Amsterdam en elders.

Oorlogsdreiging noodzaakt het gezin om definitief naar Nederland terug te keren. Helaas blijken de in Frankrijk achtergebleven schilderijen na de oorlog verdwenen. Jan Zondag wordt een poëtisch schilder en dichterlijke dromer genoemd (Jan Zondag, een leven geschilderd, 1999). Ook dit werk heeft dat stille, mystieke, serene en rustgevende. Niehaus heeft helemaal gelijk: men houdt van Zondag's kunst omdat hij geen geluk belooft, maar geeft.